Julie Frey steekt een handje toe in het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek

'Mijn gastgezin heeft eens een enorme berg wafels gemaakt, ik dacht dat dat een cliché was' - foto: Bart Van Der Moeren

De AFS'ers die zich voor het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek kandidaat stellen, worden gescreend op motivatie en enthousiasme. Geen probleem voor Julie: 'Ik heb hiervoor op een boerderij meegeholpen, ik hou enorm van dieren. Ik had nog nooit een vos, een das of een egel van dichtbij gezien en vind het allemaal ongelofelijk fascinerend'. Julie krijgt steeds meer verantwoordelijkheid in het Natuurhulpcentrum: 'In het begin maakte ik kooien schoon, daarna mocht ik de vogels voederen en nu mag ik ook kleine zoogdieren voederen.'

Julie wil misschien in Nederland of België komen studeren en wil de taal dus zo goed mogelijk onder de knie krijgen. Maar goed ook, want Jean-Pierre Duplessis, de vader van het gastgezin waar ze verblijft, is geen taalwonder: 'Hoe sneller ze Nederlands leert, hoe beter'.

België verborg voor Julie weinig verrassingen, hoewel: 'Mijn gastgezin heeft eens een enorme berg wafels gemaakt, ik dacht dat dat een cliché was' (lacht).

Julie heeft haar ogen al opengetrokken: verwaarloosde of mishandelde dieren laten haar niet koud. Maar af en toe is ze ook ontroerd: 'Vanmorgen kwam hier een dametje langs met een gewonde vogel in haar Louis Vuitton-tas. Arme tas, dacht ik' (lacht).

Maar ze mag zich niet te veel laten meeslepen. Benjamin Loison begeleidt Julie in het centrum: 'We voeren een hands off beleid. We willen de dieren zo wild mogelijk houden zodat ze straks weer zelfstandig kunnen overleven. Met een knuffel doe je wilde dieren geen plezier'. (mev)

Bron: De Standaard 8/7/2010